Pawoot Personal Blog & Think Tank

E-Business Man Daily Life and What I'm Thinking

Archive for the ‘ครอบครัว (Family)’ Category

บันทึกประวัติศาสตร์ของตระกูล ไม่เริ่มที่เราแล้วจะเริ่มที่ใคร?

leave a comment »

[23 Jul 2017] ผมเป็นคนใน Generation ที่ 4 ของตระกูล ผมยังทันอากงผมที่อยู่ใน Generation ที่ 2 โดยมีเหล่ากง อพยพมาจากเมืองจีนตั้งแต่ปี 2459 ในช่วงของ รัชกาลที่ 6
แต่เรื่องราวในช่วงเหล่ากง และเหล่าม่าผมช่างเรืองรางเหลือเกิน และคนที่พอจะรู้เรื่องราวของ Generation ที่ 1 ก็มีเพียงเหล่าบรรดาอาม่าทั้ง 3 ที่ยังสุขภาพแข็งแรงของพวกเรา เวลาผมเจออาม่าผมชอบถามถึงเรื่องราวในอดีต ช่วงเร่ิมต้นธุรกิจ ช่วงอาม่าสาวๆ การเติบโตของตระกูลของเรา สนุกๆ มากๆ โดยผมเองเห็นภาพเก่าๆ ที่อาม่ามีเก็บไว้ในห้อง ผมมองไปในอนาคตข้างหน้าว่า ลูกๆ หลานๆ ของผม เค้าจะรู้เรื่องราวของบรรพบุรษของเค้าแบบที่ผมพอทราบนิดๆ หน่อยๆ บ้างไหมนะ?

คำถามข้อใหญ่เกิดขึ้นในหัวของผมทันที แล้วเรื่องราวของตระกูลของเรามันเป็นอย่างไร? หากหมดรุ่น Generation 2 ไป ใครจะเป็นคนเล่าเรื่องราวเหล่านี้ให้ลูกหลานเราฟัง ภาพของหนังเรื่อง “รอดลายมังกร” พุดขึ้นในหัวผมทันที ผมมีความคิดที่อยากมีประวัติเรื่องราวของตระกูลของเรามานาน ในที่สุดมันก็ถึงเวลาที่เราต้องทำแล้วครับ

ผมประสานกับอ้อบน้องชายผม ถึงแนวความคิดนี้ น้องชายผมคนนี้สนับสนุนผมตลอด.. ในที่สุดเราก็เริ่มโดยหานักเขียน (เราใช้เวลาค่อนข้างนานเลยทีเดียว กว่าจะได้นักเขียนกันมา)​ ในที่สุดเราก็ได้พี่น้อย นักเขียนที่เพื่อนอ๊อบแนะนำมา ผมนัดพี่น้อยมาคุยพร้อมอ้อบ (Online Con-Call) ดูจากผลงานของพี่น้อย เจ๋งเลยทีเดียว ผมตกลงให้พี่น้อยรับงานนี้ทันที

เราให้พี่น้อย ลงพื้นที่ไปคุยกับบรรดาอาม่าทั้ง 3 ที่จังหวัดกาญจนบุรี บ้านเกิดของผม และได้พบกับญาติพี่น้องคนสำคัญของตระกูลของเรา หลังจากนั้นพี่น้อยก็ใช้เวลาเรียบเรียง เรื่องราวที่เก็บจากหลายๆ คน จากข้อมูลชิ้นเล็กชิ้นน้อย จากเหล่าบรรดาอาม่า อาเจ็ก อาโกว และเราได้เปิดห้อง Line Group ที่รวบรวมญาติพี่น้อง คนสำคัญของแต่ละสายตระกูลมาร่วมกันให้ข้อมูลกับพี่น้อย หลายครั้งที่อาแปะ หลายๆ ท่านแชร์ข้อมูลออกมา ที่ผมแทบไม่เคยทราบมาก่อนถึงความเป็นมาของตระกูลของเรา (ขอบคุณอาแปะ อาโกว อาม่า และญาติพี่น้อง หลายๆ ท่านที่ให้ข้อมูลสำคัญมาครับ)


ภาพของ 6 อากงและเหล่าม่า

ในที่สุดพี่น้อยก็เขียนประวัติของตระกูลของผมเสร็จ ใช้เวลาประมาณ 3-4 เดือน กับ Version ที่ใกล้สมบูรณ์แบบ ที่พี่น้อยใส่เรื่องราวประวัติศาตร์ของประเทศไทย จีน เข้าร่วมกับตระกูลของผมได้อย่างสวยงาม เขียนบรรยายเรื่องราวท่ีได้เก็บมา จนผมสามารถเข้าใจว่า ตระกูลผมเป็นมายังไง ตั้งแต่เหล่ากงข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากเมืองจีน จนมาพบเหล่าม่า และมาจนถึงมาเหล่ารุ่นอากง ณ.ตอนนี้บันทึกนี้ใกล้เสร็จแล้ว เหลือข้อมูลบางส่วน และเราจะนำมาใส่ร่วมกับภาพเก่าๆ ที่เราได้รวบรวมมาจากหลายๆ ที่เพื่อทำเป็นหนังสือ ทำเป็นสื่อออนไลน์ (ผมตั้งใจจะใส่ใน blog ของตระกูล) และส่งต่อไปให้กับคนในตระกูล

วันนี้ผมได้มีโอกาสอ่านเรื่องราวบางส่วนให้กับอาม่าผมฟัง ท่านฟังอย่างมีความสุขมากๆ หัวเราะและให้ข้อมูลเพิ่มกับเรื่องราวที่ผมอ่านให้ท่านฟัง ผมดีใจมากๆ ที่ท่านมีความสุขกับเรื่องราวของตระกูลเราที่เราได้รวบรวมไว้ วันที่ผมอ่านให้อาม่าฟังวันนี้ มันทำให้ผมอยากจะอ่าน แล้วอัดเสียงตัวเองเป็นไฟล์ แล้วส่งให้ญาติๆ โดยเฉพาะผู้ใหญ่ที่ไม่สะดวกจะอ่าน ได้ฟังผ่านมือถือ จะได้ฟังเรื่องราวได้ง่ายๆ จริงๆ แอบคิดไปถึงอยากทำเป็นละครเลยล่ะ (อินกับละครรอดลายมังกรมาก)

ต้องยอมรับว่า เรื่องราวเหล่านี้ ล้ำค่ามากๆ สำหรับผมและคนในตระกูลของเรา มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะสอนให้ลูกหลานรุ่นหลังๆ ต่อจากไปนี้เข้าใจว่า ที่มาที่ไปของพวกเค้ามาจากไหน? เราต้องเข้าใจ “ราก”​ ของเรา เพื่อเราจะได้เดินไปข้างหน้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ผมภูมิใจมากๆ ที่ได้มีโอกาสพลักดันให้ประวัติศาสตร์ของตระกูลของผม ออกมาเป็นเรื่องราวที่คนรุ่นหลังๆ สามารถเรียนรู้ได้ต่อไปจากวันนี้

หลายๆ คนมักไม่รู้คุณค่าของข้อมูล และสิ่งที่เรา และคนรอบข้างของเราได้เคยทำผ่านไป (โดยเฉพาะคนในครอบครัว) คุณจะรู้ว่ามันมีค่าก็เมื่อมันหายไปแล้ว..​ดังนั้น หากคุณมีโอกาสจงเริ่มเก็บสะสมเรื่องราว โดยเฉพาะของตระกูลของคุณ ก่อนที่มันจะเลือนลานหายไป จนคนรุ่นหลังๆ ต่อจากคุณไม่สามารถหาที่มาที่ไปได้อีกเลย

ปล. หากบันทึกทั้งหมดสมบูรณ์และได้รับอนุญาติจากญาติๆ ให้เผยแพร์ได้ ผมจะหาโอกาสมาแบ่งปันครับ

ปล 2 (26 สิงหา 2017) ตอนนี้เสร็จแล้วครับ สามารถอ่านได้ที่ https://lohengmong.wordpress.com/


ภาพถ่ายกับซี่อึ้ม (อาม่าที่ 3) โกวหนี กับพ่อผม และลูกๆ ผมครับ


กับอาม่าของผมที่ยังแข็งแรง เล่าเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างกับเกิดขึ้นเมื่อวาน

Advertisements

Family Trip in Tokyo 2016

leave a comment »

ครอบครัวไปเที่ยวญี่ปุ่น เมืองโตเกียวกันตลอด 5 วัน 4 คืน (8-12 Dec 2016) ทริปนี้เป็นทริปของเด็กๆ โดยเฉพาะ เค้าชอบกันมาก เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำไปอีกนานสำหรับพวกเค้า และ video นี้จะเป็นสิ่งที่ทำให้เค้าจำบรรยากาศที่สนุกสนาน อบอุ่นของครอบครัวเรา ในเวลาที่เค้าโตไปแล้ว และพวกผมแก่ไปแล้วด้วยเช่นกัน

`ฝันที่เป็นจริง.! พาลิงเป็ปไปดูโรงงานของแอร์ Daikin ที่ชลบุรี

with one comment

 รู้ๆ กันว่าลิงเป็ปชอบแอร์มาก โดยเฉพาะแอร์ไดกิ้น ชอบขนาดไหน (ลองอ่านอันนี้ครับ) ผมเองเมื่อเห็นลูกชอบมาก ก็พยายามจะติดต่อไปทางไดกิ้นทุกช่องทาง เพื่อให้ลิงเป็ปได้ไปดูโรงงาน ว่ากรรมวิธีการสร้างแอร์เป็นยังไง เคยไปโรงงานแอร์ TRANE มาแต่ก็ดูไม่หน่ำใจเค้า ก็เลยพยายามจะติด

ต่อทางไดกิ้นให้ได้ทุกช่องทางทางตรงทางอ้อมเอาหมดในที่สุดก็สามารถติดต่อได้ขอบคุณพลอยผู้ช่วยผมที่ประสานให้พอบอกลิงเป็ปเค้าดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆเลยทีเดียว 

วันนี้ (15 Dec 2016) เราก็นัดให้เดินทางไปดูโรงงานแอร์ Daikin อยู่ที่ นิคมอุตสาหกรรม อมตะ ที่ชลบุรี ขับรถไปประมาณชั่วโมงกว่า มีคุณปราย เจ้าหน้าที่ของไดกิ้นคอยช่วยประสานงานและคอยดูแลได้ดีเยี่ยมเลยครับ แอบไปถึงเลท 30 นาที เพราะขับรถผิดครับ 

ขับรถไปกับลิงเป็ป ระหว่างทางลิงเป็ปเปิดเว็บไดกิ้นดูไปพลาง

ไปถึงก็ตกใจมาก เพราะทางไดกิ้น มีทางกลุ่มคนมารอรับเราอย่างอบอุ่นเลยทีเดียว มีผู้บริหารและทีมงานมากันหลายคนเลย มีทางรองกรรมการผู้จัดการ มายืนรอรับเลย ทางผมมีแค่ ผมกับลิงเป็ป 2 คนเท่านั้นเอง เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ

คณะผู้บริหารและทีมงานรอต้อนรับลิงเป็ปอย่างอบอุ่น ขอบพระคุณมากๆ ครับ

ไปถึงเค้าก็พาไปดูส่วนงานแสดงผลิตภัณฑ์ของไดดิ้น ลิงเป็ปตื่นเต้นมาก แต่แอบเขิลๆ พี่ๆ เค้า แต่ก็สนใจแอร์และคอมเพรซเซอร์หลายๆ รุ่น ที่ปกติเค้าแค่ได้ดูผ่านทาง youtube เท่านั้น วันนี้ได้เห็นของจริง เหมือนฝันเป็นจริงของลิงเป็ป

ผู้บริหารพาลิงเป็ปเดินดูผลิตภัณฑ์ของไดกิ้น ในโชว์รูม

ลิงเป็ปตื่นเต้นกับอุปกรณ์ต่างๆ ของไดกิ้นมากๆ

เห็นแต่ใน youtube วันนี้เห็นของจริงๆ ดีใจมากๆ

หลังจากนั้นเราก็เข้าห้องประชุมคณะผู้บริหารส่วนโรงงานก็มานำเสนอว่าโรงงานของไดกิ้นเป็นอย่างไรทำงานยังไงน่าสนใจมากว่า 

  • ไดกิ้นเป็นแอร์ที่มีมูลค่ายอดขายมูลค่าสูงสุดในตลาดไทย
  • โรงงาน Daikin Industires Thailand (DIT) เป็นโรงงานที่ผลิตแอร์ไดกิ้น ส่งออกไปทั่วโลก และอาเซียนเลยทีเดียว และยังมีอีกโรงงานที่ ระยอง ที่จะเน้นการผลิตไปที่คอมเพรซเซอร์ 
  • ในสายการผลิตภายในโรงงานแอร์ไดกิ้น มีการใช่หุ่นยนต์ (Robot) มาช่วยในการผลิตด้วย ที่เจ๋งมากคือ มีรถขนชิ้นส่วนที่วิ่งภายในโรงงานส่วนใหญ่วิ่งด้วยระบบอัตโนมัติ ไม่มีคนขับ (นึกถึงเรื่องสตาร์วอร์ ที่มีหุ่นวิ่งไปวิ่งมาในโรงงาน ใช่เลยครับ) ผลิตเองโดยภายใน
  • ภายในสายการผลิตมีการควบคุม มาตรฐานดีมากๆ นำเทคนิคและ Knowhow มาจากญี่ปุ่นโดยตรง มีการผลิตชิ้นส่วน หลายๆ ชิ้นภายในโรงงานเลย เช่น การขึ้นรูปของชิ้นส่วนต่างๆ เองเลย เจ๋งมาก
  • มีโรงงานหลายโรง และมีพนักงานมากมายภายใน สร้างงานให้กับประเทศมากมาย

นั่งฟังการเสนอข้อมูลจากทีมงานไดกิ้น

ขอบพระคุณทีมงานไดกิ้นจริงๆ ที่ให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้

พอเข้าเขตโรงงานแล้วเค้าไม่อนุญาติให้มีการถ่ายภาพภายในโรงงานเลยมีภาพแค่เฉพาะภายนอกครับแต่ผมมีวีดีโอแนะนำโรงงานไดดิ้นครับไปเจอมาใน Youtube ลองดูกันครับ


ภาพโรงงานตอนดูงานทางทีมงานส่งมาให้

ดูบรรยกาศ วีดีโอ สดๆ ที่ถ่ายผ่าน Facebook Live ได้ที่นี่ครับ.  ตอนที่ 1.  ตอนที่ 2
หลังจากดูโรงงานจบ ลิงเป็ปอิ่มเอมมากๆ ชอบแอร์ไดกิ้นขึ้นอีกเยอะ เข้าใจขบวนการผลิตแอร์ที่เค้าชอบมากขึ้น ทางทีมไดกิ้นบอกว่า ลิงเป็ปเป็นแขกที่มาเยี่ยมชมโรงงานที่อายุน้อยที่สุด (7 ขวบ)  ผมว่าเค้าได้รับแรงบันดาลใจมากขึ้นจากการไปเยี่ยมชมโรงงานครั้งนี้ ขอขอบคุณมากๆ กับทีมงานไดกิ้น ทุกๆ ส่วนนะครับ การที่เปิดโอกาสนี้ให้กับเด็กน้อยตัวเล็กๆ เติมเต็มฝันของเค้าได้มากขึ้น จากการสนับสนุนของกลุ่มผู้ใหญ่จากไดกิ้น ต่อไปบ้านเราจะใช้ไดกิ้นไปอย่างต่อเนื่อง (เพราะลิงเป็ปชอบแต่ยี่ห้อนี้ ซื้อยี่ห้ออื่นไม่ได้) ยิ่งได้ไปเห็นโรงงานและสายการผลิตทำให้เรามั่นใจได้เลยว่า ผลิตภัณฑ์ของไดกิ้นได้มาตรฐานจริงๆ  

เดียวผมจะพาลิงเป็ปไป โชว์รูมสินค้าของไดกิ้นที่ครบสมบูรณ์แบบที่ อ่อนนุชครับ อยากให้เป็ปเห็นครบทุกมุมมองในสิ่งที่เค้าชอบจริงๆ 

ต้นแบบของผม

leave a comment »

ป๊าผมได้รับเกียรติ ในการรับโล่รางวัล..คนดีศรีท่าเรือ จังหวัดกาญจนบุรี ตัวอย่างและต้นแบบของลูกๆ และอีกหลายๆ คน ชื่นชมและต้องยอมรับป๊าผมคือผู้ที่หล่อหลอม เป็นต้นแบบที่ดีในการทำงานด้านธุรกิจ แนวความคิด และการทำงานให้สังคมของผมอย่างแท้จริงเลย 
พ่อผมจบวิศวะบางมด แต่เป็นนักการตลาดตัวยงเลย เข้าใจเรื่องการใช้สื่อการสร้างแบรนด์อย่างดีมาก หากคุณมีโอกาสไปเมืองกาญจน์ แล้วเจอป้าย “โล้งเฮงหมง” ในหลายๆ ที่ วิทยุ สิ่งพิมพ์ Road Show งาน Event นี้คือฝีมือของพ่อผม ที่สร้างแบรนด์นี้มาตลอดหลายสิบปีตั้งแต่ผมยังเด็กๆ ภาพที่เห็นเป็นประจำคือ ป๊าผมจะชอบวาด เขียน สเก็ต แผนทั้งหมด แล้วสั่งให้ทีมป้าย ทีมออกแบบ ทีมวิทยุ หรือทีมออกงานไปทำ

ป๊าชอบอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจ อย่าง ฐานเศรษฐกิจฯ ประชาชาติ ตอนเด็กๆ ผมเลยชอบอ่านหนังสือพวกนี้มาก เลยเป็นส่วนสำคัญในการปูพื้นฐานของการสนใจใน การตลาด และธุรกิจ ของผมตั้งแต่ 7-8 ขวบ
และป๊าคือต้นแบบของการทำงานเพื่อสังคมของผมอย่างแท้จริง งานที่โรตารี่ งานช่วยเหลือชุมชน สร้างสิ่งต่างๆ มากมายให้สังคม ไม่ว่าจะใกล้ไกล ป๊าผมไปหมด มีโครงการมากมาย (โล่ รางวัล มากมายที่บ้าน คือสิ่งยืนยัน ในอุตสาหที่ป๊าทำมา)
สิ่งที่ป๊าสอน สิ่งที่ป๊าทำ อยู่ในแนวการทำงานผมมาโดยตลอด และมันจะเป็นสิ่งที่ถูกสอนต่อไปรุ่นต่อรุ่นของเราครับ ชื่นชมป๊าครับ Voravut Pongvitayapanu

#คนเมืองกาญจน์ #myinspiration

การล้างจมูกแบบง่ายๆ แม้แต่เด็กก็ทำได้

leave a comment »

เป็ป ป้อน โชว์วิธีการล้างจมูกแบบง่ายๆ

Written by pawoot

2016/08/19 at 8:53 AM

บันทึกลูก 2016

leave a comment »

มกราคม 2016

  • ลิงเป็ปขี่จักรยาน 2 ล้อได้แล้ว ได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ลอง ตอนนี้ขี่ปรื้อแล้ว.! ณ. ตอนอายุปลายๆ 6 ขวบชื่นใจๆ สมัยผมเป็นเด็ก ปั่นอยู่หลายทีเลยกว่าจะได้ ก่อนหน้านี้ผมพยายามโน้มน้าวอยู่นานให้ถอดล้อช่วยพยุงออก แต่ยังไงก็ไม่ยอมถอดออก แต่อยู่ๆ มาวันก่อน ก็มาบอกว่า ช่วยถอดให้หน่อย ถามไปมา ก็พบว่าเค้าไปคุยกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียน ซึ่งหลายๆ คนก็ถอดล้อขี่แล้ว เค้าเลยยอมไม่ได้มั้งเลย กลับมาขอถอดเลย  ผมสอนเค้าอยู่วันเดียว สอนให้ขี่ และคอยประคองไป ไม่ถึงชั่วโมงก็ขี่ได้แล้ว เก่งจริงๆ ลิงตัวนี้ ลูกทำให้ป๊าปี่ประทับใจมากเลยนะเป็ปดูวีดีโอการขี่ได้ที่นี่ https://www.facebook.com/pawoot/videos/vb.648712177/10154570531022178/?type=2&theater

Read the rest of this entry »

Written by pawoot

2016/01/19 at 12:46 AM

Protected: ทำไมผมถึงเดินทางกลับจากต่างประเทศดึกๆ

leave a comment »

This content is password protected. To view it please enter your password below:

%d bloggers like this: