Pawoot Personal Blog & Think Tank

E-Business Man Daily Life and What I'm Thinking

วิธีทำงานให้น้อยลง.! ของเอ๋ นิ้วกลม

leave a comment »

เปิด Facebook มาเจอ เอ๋ นิ้วกลมเขียนถึงการทำงานให้น้อยลง อ่านแล้วโคตรสะท้อนตัวเองเลยครับ ว่าเราจะให้ทีมเราเป็น “สมอง”​ หรือเป็น “มือ” ขอนำมาอ้างอิงเพื่อนสอนตัวเองต่อไปในอนาคตครับ

.

.

วิธีที่คุณจะทำงานน้อยลงโดยนิ้วกลม

1. จงเลือก “เพื่อนร่วมงาน” ที่คุณเชื่อมั่นในรสนิยมของเขา

2. เมื่อเลือกแล้ว จงเปิดพื้นที่ให้เขาได้แสดงฝีมือออกมา

3. แม้คุณจะมีหน้าที่ในการ “ฟันธง” ว่าแบบอันนี้-ไม่เอาแบบนี้ สิ่งที่คุณควรทำก็คือ “ไม่เอาแบบนี้” แล้วเปิดพื้นที่ให้เขาชี้แนะเราว่า “ควรเอาแบบไหน”
4. เพราะถ้าเราเป็นคนบอกว่า “ไม่เอาแบบนี้” และ “เอาแบบนี้” นั่นแปลว่า เราไม่ต้องร่วมงานกับเขา เราควรทำของเราเอง
ตรองให้ดีว่า เราเชื่อ “รสนิยมตัวเอง” มากกว่า หรือเชื่อ “รสนิยมของคนคนนั้น” มากกว่า หากเป็นแบบแรก คนที่คุณกำลังมองหาคือ “มือ”
ทำตามที่คุณต้องการ แต่ถ้าเป็นแบบหลัง คุณกำลังมองหา “สมอง”

6. ซึ่งถ้าได้ “สมอง” มา คุณไม่ควรใช้เขาแบบ “มือ”

7. แต่ถ้าคุณอยากได้ “มือ” นั่นก็ไม่ใช่สิ่งผิด แต่ถ้าคุณดั
อง” มา คุณกับสมองจะต้องขัดแย้งกันไปมา กว่าจะขยับอะไรสักอย่างก็ต้องเถียงกันหลายรอบ ทั้งคุณและเขาก็จะหงุดหงิดเปล่าๆ

8. คุณอาจรู้สึกว่าตัวเองงานหนักโดยไม่รู้ตัว ถ้าเป็นเช่นนั้นเมื่อไหร่ให้ลองตรวจสอบว่า คุณกำลังทำหน้าที่ที่ “เพื่อนร่วมงาน” ควรจะทำอยู่หรือเปล่า

9. ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเอง เรามีความถนัดต่างกัน วิธีทำงานที่ดีคือ รู้พื้นที่ของตัวเอง และปล่อยพื้นที่ที่เราไม่ถนัดให้คนที่เขาถนัดกว่า

10. เราอาจได้ผลลัพธ์สุดท้ายเป็นงานในแบบที่เราอยากได้ แต่นั่นไม่ได้หมายถึง “งานที่ดี” ระหว่างทางอาจมีการสูญเสีย “คุณภาพ” ของงานนั้นไป แต่เราไม่รู้ตัว เพราะเราค่อยๆ เฉือน “รสนิยม” ของเพื่อนร่วมงานที่เราเลือกมาทิ้งไป และค่อยๆ ใส่ “รสนิยม” ของเราเข้าไป

11. “งานที่เราชอบ” อาจไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะชอบ บางครั้งเราสงสัยว่า เพื่อนร่วมงานคนนั้นเคยทำสำเร็จมาแล้ว ทำไมพอทำงานกับเราแล้วไม่ได้ผลลัพธ์แบบนั้น อืม นี่เป็นคำถามที่น่าทบทวน

12. หากเราเป็นเจ้าของงาน แล้วงานออกมาไม่ได้ดั่งใจ คนที่ควรตำหนิคือตัวเราเอง เราอาจเลือก “เพื่อนร่วมงาน” ผิดแต่แรก เลือกไม่ตรงกับรสนิยมที่เราอยากได้

13. เมื่อไหร่ที่ “เพื่อนร่วมงาน” ยังถกเถียงต่อสู้เพื่อ “งานที่ดี” อยู่ จงดีใจไว้เถิดว่าเขายังมีใจให้งานนั้น

14. แต่เมื่อไหร่ที่เขาเริ่มพยักหน้าตามทำนองว่า “เอาไงก็ได้ครับ/ค่ะ” เตรียมใจไว้เลยว่า “สมอง” กำลังกลายร่างเป็น “มือ” ไปแล้ว

15. หลายครั้งที่งานหนักขึ้นเพราะเราเลือกผิด เลือกรสนิยมผิด เลือกสมองมาเป็นมือ หลายครั้งงานเราหนักขึ้นเพราะเราเข้าไปมีส่วนร่วมในส่วนที่เขาทำได้ดีกว่า เรามักเสียเวลาไปกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ การถกเถียง และล้วงลูก เวลาเราบอกว่า “งานหนัก” สิ่งที่น่าทบทวนที่สุดคือบทบาทของเราเอง ทั้งการตัดสินใจ กระบวนการทำงาน และการเปิดพื้นที่ให้เพื่อนร่วมงาน

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: